آموزش وردپرس
خانه / داماش در رسانه ها / صعود به فینال فقط یک شگفتی نیست/ داماش و سیامک فراهانی از دل یک داستان جذاب درآمده‌اند

صعود به فینال فقط یک شگفتی نیست/ داماش و سیامک فراهانی از دل یک داستان جذاب درآمده‌اند

سیامک فراهانی حتی دنبال بزرگنمایی کار بزرگی که در جام حذفی کرده نیست و در اوج نمایش تیمش پای فینال جام حذفی، از نمایش کنار می‌کشد و دوباره به کار برمی‌گردد، به مربیگری.

داماش برای اولین بار در تاریخ فوتبال ایران از لیگ دو به فینال جام حذفی رسیده، صعودی شگفت‌انگیز که هواداران پرشمار تیم محبوب رشت را روی ابرها فرستاده است. هواداران داماش البته بدون فینال جام حذفی، بدون صعود و بدون آنکه تیم متمول و پرستاره‌ای داشته باشند، شیفته تیم‌شان بودند. در تمام این سالهایی که داماش در لیگ دو روزگار می‌گذراند، هواداران داماش لحظه‌ای تیم‌شان را تنها نگذاشتند تا تعلق خاطرشان به داماش معنایی زیبا و جلوه‌ای تماشایی را در فوتبال بسازد.

اما داماش را شگفتی‌ساز جام حذفی ندانید. اگر از ماجراهای داماش دور باشید، صعود آنها به فینال جام حذفی را شگفتی می‌دانید و اگر بدانید چه جریانی داماش را به این موفقیت رسانده، این واژه شگفتی را شاید کنار بگذارید و جریان حاکم بر داماش را تحسین کنید.

محمدرضا حاجی‌پور، مدیر تیم داماش که در چند سال اخیر کوشش کرد جریان تازه‌ای را در باشگاه داماش تولید کند.
ماجرا چیست؟ چه عواملی داماش را به فینال جام حذفی رسانده؟ چند اتفاق یا یک جریان؟ ما به گزینه دوم رای می‌دهیم. اما چرا؟ داماش از دو فصل پیش برای ساختن یک مربی سرمایه‌گذاری کرد. سیامک فراهانی در چند سال اخیر همراه داماش بود، هم در نقش مربی و همکار برای هادی طباطبایی و وحید رضایی و هم در نقش کسی که استراتژی‌های فنی را در باشگاه داماش پیگیری می‌کند. نقش او شبیه یک مدیر فنی بود و همیشه کوشش می‌کرد برای فردای داماش چیزی به یادگار بگذارد. او در انتخاب‌های چند سال اخیر داماش نقش داشت و برای باشگاه یک ساختار فنی پدید آورده بود. این همان چیزی بود که حتما محمدرضا حاجی‌پور، مدیر تیم داماش می‌خواست و برایش برنامه‌ریزی بلندمدت کرد. اولین جملات سیامک فراهانی بعد از صعود داماش به فینال جام حذفی را دوباره بخوانیم: “در این موفقیت‌ها، یک چیز نباید گم شود. سه سال است که مدیریت جدید، باشگاه را تحویل گرفته است. داماش در سال اول، شرایط بسیار وحشتناکی داشت. هادی طباطبایی که در آن دوران سرمربی تیم بود، زحمت کشید که تیم را در لیگ دسته دوم نگه داشت. وحید رضایی هم سال گذشته زحمت زیادی کشید. من هم از دستاورد این دو نفر استفاده می‌کنم و خوش‌شانسم که چنین بازیکنانی دارم.”

سیامک فراهانی از یک جریان چند ساله حرف می‌زند، از مربیان پیشین با فروتنی تشکر می‌کند و این همان جریانی است که داماش را به موفقیت رسانده است. داماش فقط فینالیست جام حذفی نشده، بلکه حالا یک مربی خوشفکر دارد و بازیکنانی که برای تیم‌شان با علاقه و جانانه بازی می‌کنند. جریانی که داماش می‌خواست بسازد به ثمر نشسته است. آن سرمایه‌گذاری و کوششی که اسماعیل حاجی‌پور به خواست دوستداران جوان داماش در گیلان شروع کرد به ثمر نشسته و تبدیل به یک جریان مولد شده. آنچه محمدرضا حاجی‌پور به عنوان مدیر تیم نیز به عنوان هدف و برنامه دنبالش بود نیز نتیجه داده. این نتیجه اما فقط فینالیست شدن و شگفتی‌ ساختن در جام حذفی نیست، بلکه تولید همین جریان سالم در فوتبال است، ساختن یک تیم خوب که فوتبال بلد است و ساختن یک مربی که در شان فوتبال رشت باشد. چهره تازه فوتبال رشت حالا بی‌شک سیامک فراهانی است و این برای باشگاه داماش بی‌تردید لذت‌بخش است که مربی‌اش انتخابی خوب و درست و ثمربخش بوده. فوتبالی که داماش مقابل سایپا بازی کرد، بسیاری از اهالی فوتبال را با این سوال مواجه کرد: مربی این تیم کیست؟ کدام مربی این فوتبال را در لیگ ۲ اجرا کرده و این تیم را ساخته؟


این اسم را به خاطر می‌سپاریم، یک مربی که از لیگ دو تیمش را به فینال جام حذفی رساند: سیامک فراهانی
سیامک فراهانی اما اهل نمایش و شلوغ کاری نیست. او را در عکس‌های شادی تیمش نیز کمتر پیدا می‌کنید. او اهل کار است، نه اهل حرافی و قیل و قال. تیمش هم به جای هر کار اضافه‌ای، فوتبال بازی می‌کند. فوتبال رشت مربیانی از همین دست می‌خواهد، مربیانی که بتوانند چیزی بسازند، جریانی تولید کنند و بازیکنان تازه‌ای را پیدا کنند که به کار فردا بیایند. از سیامک فراهانی این کارها برمی‌آید. او حالا هم که تیمش را به فینال جام حذفی رسانده، هدف را گم نکرده است: “من قول دادم که داماش را به لیگ دسته اول بیاورم که هنوز به آن عمل نکرده‌ام. اگر قرار است کاری برای شهرم انجام دهم، باید به این قول عمل کنم. نمی‌خواهم پس از این پیروزی آیه یأس بخوانم، اما هدف‌مان را نباید گم کنیم و باید به لیگ برتر برگردیم. اگر می‌خواهیم آن گذشته پرافتخار را بازگردانیم، باید بدانیم با صعود به فینال جام حذفی باز نمی‌گردد. امیدوارم با کمک شما، بازیکنان و مسئولان به لیگ یک صعود کنیم.”

همین حرف‌های ساده نشان می‌دهد سیامک فراهانی دنبال موفقیت اصلی است، حتی دنبال بزرگنمایی کار بزرگی که در جام حذفی کرده نیست و در اوج نمایش تیمش پای فینال جام حذفی، از نمایش کنار می‌کشد و دوباره به کار برمی‌گردد، به مربیگری. سیامک فراهانی در فوتبال ایران داستان‌های خودش را در مربیگری می‌سازد. تیم او فوتبال را با فکر، با ایده و با شور و هیاهوی لازم و بدون اضافه‌کاری بازی می‌کند. به او باید به عنوان یک چهره تازه در مربیگری سلام گفت.

منبع: روزنامه و سایت ایران ورزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.