آموزش وردپرس
خانه / اخبار / خاطره شیرینی که یکساله شد / دلخوشی های لاجوردی در پس روزهای ابری

خاطره شیرینی که یکساله شد / دلخوشی های لاجوردی در پس روزهای ابری

وبسایت رسمی داماش گیلان / میثم محبوب:

امروز نهم بهمن است و دقیقا یکسال از یک روز تاریخی و فراموش نشدنی برای داماش و هوادارانش می گذرد. روزی که لاجوردی های شهر باران با شکست دادن سایپای تا بن دندان مسلح تحت هدایت علی دایی به فینال جام حذفی صعود کردند. صعود به فینالی که بیشتر شبیه به یک معجزه تمام عیار فوتبالی بود ، تا همه عاشقانی که در آن روز زمستانی در سکوهای سردار جنگل رشت حضور داشتند، باران و سرمای شدید هوا را از یاد ببرند و حال و هوای دلهایشان بهاری باشد.
فیلم ها و تصاویر به جای مانده از آن روز از دلنشین ترین یادگاری هایی است که برای هواداران تیمی باقی مانده که برآمده از زمین های گل آلود و آسمان ابری و خیس شهر بارانند و به سختی ها عادت دارند و بارها نفس کشیدن زیر آب را تجربه کرده و البته هر طور که شده گلیم خود را از آب بیرون کشیده و خود را از دل سختی ها و مصائب نجات داده اند. داماش و هوادارانش اما مهم ترین خصلت شان در تمام این دوران این بوده که در سختی ها همدیگر را ترک نکرده و از لیگ برتر تا روزهای برزخی لیگ دو در کنار هم و به پای هم مانده اند. “آبرارها” خصلت شان این است که در حال زندگی می کنند و آن را غنیمت می شمرند، پس همه چیز فراهم بود برای برپایی بساط یک جشن فوتبالی فارغ از تمام رنج های گذشته و سختی های احتمالی آینده. آنها نهم بهمن نود و هفت بهانه قشنگی داشتند برای یک جشن باشکوه. بهانه ای برای یک غرور و سرمستی در پس رنج های مداوم، بهانه ای مثل معجزه فینالیست شدن در جام حذفی.
امروز اما یکسال پس از گذشت آن روز به یادماندنی، حال و هوای داماش نه تنها شباهتی به آن روز ندارد که زمستانی تر از زمستان سرد شهر باران است. غرق شدن در مشکلات این روزهای این تیم شاید حتی یاد آن روز شیرین را نیز از ذهن خیلی ها برده باشد، درست مثل مسئولینی که شاید حتی خود داماش را هم فراموش کرده اند و دوباره انگار فریاد داماش در زیر آب به گوش کسی نمی رسد و آسمان شهر باران پر از ابرهای تیره و تار شده است.
به همین دلیل است که گویی برای این داماش از در و دیوار می بارد ، از مشکلات بیرون مستطیل سبز بگوییم که تمامی ندارد تا قهر کردن بخت و اقبال در درون مستطیل سبز که نمونه اش در دو بازی آخر لاجوردی هاست که نشان می دهد که داماش حالش خوب نیست. حال داماش که ابری باشد، حال دل هوادارانش هم خوب نیست و نشانه هایش این روزها در دنیای حقیقی و مجازی پیرامونی داماش هویداست. اما چه باید کرد که داماش و هوادارانش کم از این روزها ندیده اند. باید بیش از پیش صبوری و تحمل به خرج داد، باید محکمتر از قبل به پای هم ماند ، به امید اینکه دوباره در زمستان حال و هوای دل مان بهاری شود، صبر و وفاداری خصلت داماش و داماشی هاست. آن ها به شعار همیشگی شان پایبندند؛ ” من تره فریاد زنم، تو می وسی بجنگ”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.