آموزش وردپرس
خانه / داماش در رسانه ها / برای داماش، شگفتی ساز جام حذفی / ابرهای طوفانی را می شناسید؟

برای داماش، شگفتی ساز جام حذفی / ابرهای طوفانی را می شناسید؟

اگرچه هدف اول داماش صعود به لیگ یک است، اما شگفتی‌سازی در جام حذفی می‌تواند داماش را برای صعود قدرتمند‌تر کند. صعود داماش به جمع چهار تیم جام حذفی باید فرصتی باشد برای خودنمایی بیشتر.

روزنامه ایران ورزشی – باید طرفدار یک تیم فراموش‌شده باشید، در یک شهر بارانی، با دنیایی از آرزو. آن‌وقت فوتبال جلوه دیگری خواهد داشت و حکایت تازه‌ای. این ماجرای طرفداران داماش است، طرفدارانی که با تیم‌شان به لیگ ۲ سفر کرده‌اند و لحظه‌ای از تیم‌شان دور نماندند. رشت یک تیم بزرگ و باشکوه دارد، تیمی به نام داماش که طرفداران به آن زندگی داده‌اند و شور و هیاهوی آنها ضامن بقای تیم بوده. داماش می‌توانست برای همیشه فراموش شود اما دوستداران فوتبال در رشت یادش را زنده نگه داشتند و حالا این داماش محصول عشق آنهاست. چه اتفاقی از این زیباتر و جذاب‌تر. داماش، تیمی که حالا یک قدم تا فینال جام حذفی فاصله دارد، از دوست‌داشتنی‌ترین تیم‌های فوتبال ایران است، تیمی با تماشاگران بسیار و البته خصوصی
رشت با نام ابوذر از دهه ۵۰ و با نام استقلال رشت از اوایل دهه ۶۰ تیمی دوست‌داشتنی داشت که طیف گسترده‌ای از دوستداران فوتبال در این شهر را مجذوب خود کرد. این تیم در سال ۸۱ به پگاه واگذار شد تا صنایع شیر گیلان سرمایه‌گذاری تازه‌ای در ورزش رشت شروع کند. سالهای پیش از ورود پگاه، استقلال رشت هرگز تیم متمولی نبود و گاه با کمک‌های شهرداری و دیگر منابع مالی استانی روزگار می‌گذراند. پیش‌تر نیز چند علاقمند به ورزش می‌کوشیدند تا هزینه‌های تیمداری را بپردازند، هزینه‌هایی که گزاف نبود. پگاه که آمد هزینه‌ها دیگر چندین برابر شد. پگاه با ولخرجی کارش را شروع کرد و جذب بازیکنان گران قیمت و مربی خارجی از جمله برنامه‌هایش بود. برنامه‌هایی که به موفقیت نرسید و پگاه وقتی باثبات و با برنامه شد که دست از ولخرجی برداشت و عاقلانه‌تر قدم برداشت. اما پگاه سرانجام از ادامه تیمداری دست کشید و یک هولدینگ ثروتمند خریدار جدید تیم دوست‌داشتنی شهر شد. داماش که هنوز سر و صدای اختلاس بزرگ مالکش نپیچیده بود، سرمایه‌گذاری پر سر و صدایی را در رشت آغاز کرد. امیر عابدینی مدیرعامل داماش بود و برای ساختن جار و جنجال، از پول‌های هولدینگ ثروتمند تا بخواهید خرج کرد. سالهای خوب هم فرا رسید اما سیاق مدیریت عابدینی نمی‌توانست عاقبت خوشی داشته باشد و نداشت. داماش که از سال ۸۷ تیمداری در رشت را شروع کرده بود، بعد از چند فصل بدهی‌های بزرگ به جا گذاشت. فاش شدن اختلاس سه هزار میلیاردی، نظم مالی داماش را بهرهم ریخت. عابدینی امتیاز تیم را پس از سقوط‌های پی در پی از رشت گرفت و سرانجام اثری از داماش باقی نگذاشت، به جز انبوهی از بدهی که هنوز هم پرداخت نشده‌اند.
عابدینی و آن داماش از رشت رفتند اما طرفداران داماش از شهر جدا نشدند. آنها دوباره باشگاه خود را ساختند، با عشق و موجی از ابراز علاقه. اسماعیل حاجی‌پور، عضو موثر شورای شهر رشت که مرد نام‌آشنایی برای ورزش بود و از دهه‌های پیش در همین استقلال رشت سمت‌هایی در هیات مدیره داشت، به علاقه طرفداران داماش پاسخ مثبت داد. او با خرید امتیاز دسته دومی رهپویان رضوانشهر دوباره یک داماش دیگر ساخت. داماش جدید در لیگ دو عاشقانش را دور خود جمع کرد، دوباره محبوب مردم شهر شد و خانه‌ای تازه برای فوتبال رشت و بچه‌هایش.
لابد می‌دانید صعود از لیگ دو چه داستان پیچیده‌ای است و حتما می‌دانید تیمداری خصوصی چه حکایتی دارد. داماش حالا سه فصل است که در لیگ دو برای صعود تلاش می‌کند. اما این‌بار اگرچه شاید به دلیل بحران‌های فراگیر اقتصادی، دست داماش از نظر اقتصادی خالی‌تر از فصول گذشته باشد، اما امیدها بیشتر است

سیامک فراهانی، سرمربی داماش امسال رویاهای بزرگ‌تری برای دوستداران داماش ساخته. او نه تنها در لیگ دو نتایج درخشانی گرفته، بلکه در جام حذفی با تیمش تا نیمه‌نهایی پیش رفته و در یک قدمی فینال جام حذفی است. داماش یک مربی باهوش دارد، باهوش و باوقار. سیامک فراهانی در فوتبال رشت ظهور یک مربی جدید را نوید داده، یک مربی سختکوش و جدی که اهداف بزرگی را برای داماش نوشته و جام حذفی نشان داده که او و داماش چقدر بلندپرواز هستند.
اگرچه هدف اول داماش صعود به لیگ یک است، اما شگفتی‌سازی در جام حذفی می‌تواند داماش را برای صعود قدرتمند‌تر کند. صعود داماش به جمع ۴ تیم جام حذفی باید فرصتی باشد برای خودنمایی بیشتر و فراهم شدن فرصت‌هایی برای اسپانسرهای احتمالی. تیمداری خصوصی در فوتبال ایران چیزی شبیه شق‌القمر است، فوتبالی که درآمدزا نیست و حقوق باشگاه‌ها نیز پایمال می‌شود. داماش اما فارغ از موفقیت در جام حذفی، دنبال یک موفقیت مهم‌تر است و برای صعود به لیگ یک تلاش می‌کند.
اگر می‌پرسید چگونه این تیم از لیگ ۲ به نیمه‌نهایی جام حذفی رسیده، پاسخ شانس و اقبال نیست، پاسخ روشن و شفاف است: یک سرمایه‌گذاری خصوصی با هزار مشکل و دردسر که تعلق خاطر به فوتبال شهر از سختی‌های کار برای مالک کاسته است. یک مربی سختکوش و جدی که نشان می‌دهد نقشه‌های بزرگ در سر دارد و البته بازیکنانی که در جام حذفی و لیگ ۲ فوق‌العاده بودند و درخشیدند. پیش از همه اینها اما یک عامل از همه مهم‌تر است، تماشاگرانی که عاشقانه تیم‌شان را دوست دارند. اگر عشق آنها نبود، اثری از داماش هم نبود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.